زهرا رهنورد با محکوم کردن حملات اخیر به خانه مهدی کروبی در نامهای به صادق لاریجانی از وی خواسته که «پیش از آنکه دست انتقام الهی وارد معرکه شود و خشک و تر را بسوزاند دستگاه قضا وارد عمل شده و داد مردم را بستاند.»
وی در ابتدای این نامه آنگونه که خود نوشته «به عنوان زنی در قامت مدعی العموم» گفته: «هریک از ما از سوی وجدان وظیفه داریم حق را بیان کنیم و داد مظلوم را بستانیم. حوادث یکسال اخیر سرکوبها بهویژه هتاکیهای روز قدس مرا بر آن داشت که حق ملت را بازگو کنم.»
رهنورد، لاریجانی را «قاضی القضات» خطاب کرده و نوشته «من مدعی العموم این ملتم زیرا دیدهام که از لکههای ننگ اقتدارگرایی، نه تنها آزادی بلکه حق حیات شهروندی خانوادههاست که پایمال میشود.»
به نوشته وی «خانه افراد را زیر و رو و کتابخانه و وسایل شخصی را برای بدست آوردن مدرکی ویران میکنند و به گنجهها و لباسهای خصوصی زنان و جوانان و به حریم خصوصی آنان تجاوز میکنند.»
او ادامه داده: «پردههای اخلاق را میدرند تا زنی را، مادری را، پدری را، دختری را و پسری را دستگیر کنند و کودکان خردسال همچون بید میلرزند یا ضجه میزنند و اگر فرد در خانه نباشد کسان او را به گروگان میگیرند. در زندان نیز مدام زندانیان را به گروگان گرفتن و تجاوز به همسر و فرزند تهدید میکنند.»
او به «یورش وحشیانه به بیت آقایان منتظری، صانعی، دستغیب و این بار آقای کروبی» اشاره کرده و نوشته:«شعبان بیمخیسم روش ثابت نهادهای امنیتی و قضایی در این یکساله بوده که به اشکالی مختلف عمل میکند.»
رهنورد سپس پرسیده: «وقتی اراذل و اوباش سینه زنان و بر سرکوبان به دانشجویان حمله کرده، فرزندان ملت را میزنند و از طبقات بالا پرتاب می کنند یا به روی مردم بی دفاع تیراندازی میکنند، اما آزادگان بیبهداشت و بیقانون در دخمههای انفرادی میپوسند چه انتظاری دارید که جامعه راست و سالم بماند؟»
وی با اشاره به دیدارش از خانه و خانواده آقای کروبی نوشته: «با ویرانهای روبرو شدم که مرا به یاد خیمههای در آتش سوخته کربلا انداخت. شیشهها شکسته، درها منهدم شده و دیوارها مجروح از گلولههای مختلف و رنگارنگ، پنجرهها خرد شده و هر ناظری از این همه شعبان بیمخیسم در شگفت میماند .»
رهنورد در پایان با بیان این که «وظیفه مقام قاضی القضاتی رساندن حق به حقدار است نه حفظ حاکمیت» نوشته: «تا کی باید شاهد مثله شدن حق باشیم؟ یکبار برای همیشه در رسانهها ظاهر شوید و شجاعانه همه این رفتارها را محکوم و عاملان و آمران آنها را مجازات کنید، شاید تا حدودی لکه ننگ قانونشکنی، تجاوزگری و سرکوب پاک شود و حیثیت دستگاه قضا اعاده گردد و مهمتر از همه مردم آزاد باشند که با اندیشه دلخواه خود زندگی کنند و حاکمیت را نقد کنند بدون آنکه جوابشان مشت، باتوم، تجاوز، شکنجه و گلوله باشد.»
منبع: کلمه
کلیه حقوق متعلق به سایت سی میل است
CopyRight 2012