چرا وزیر کار بر تامین منابع بیشتر برای بنگاههای زودبازده از جیب بانکها اصرار دارد؟
آقای وزیر کار اخیرا عنوان کردهاند که از 47 هزار میلیارد تومان تسهیلات مصوب برای بنگاههای زودبازده تاکنون 21 هزار میلیارد تومان پرداخت شده و بانکها باید مابقی تسهیلات مصوب شده را بپردازند. این درحالی است که تجربه طرح بنگاههای زودبازده نه تنها تاثیری در کاهش نرخ بیکاری نداشته بلکه موجب از دست رفتن منابع بانکها شده است.
از مجموع حدود یک میلیون و 200 هزار فرصت شغلی که طی سالهای اخیر هر ساله وارد بازار کار شده و جمعیت بیکاران کشور را به مرز پنج میلیون نفر رسانده، بنگاههای زودبازده عملا نتوانستهاند پاسخگوی نیاز متقاضیان بازار کار باشند و نرخ بیکاری همچنان افسارگسیخته بالا میرود و ثبت نرخ 15 درصد برای بهار 89 خود گویای این موضوع است.
از سوی دیگر اشتباه استراتژیک ایده بنگاههای زودبازده با چشمداشت به منابع بانکها موجب شده تا به گفته یک نماینده مجلس، 57 هزار میلیارد تومان بیش از توان بانکها برای اجرای این طرح منابع در نظر گرفته شود. تاثیر اجرای طرح بنگاههای زودبازده خیلی زود از بین رفت و اینک بجز تعهدی 26 هزار میلیارد تومانی و منابعی که از بانکها خارج شده و بازنگشته، در پی نداشته است.
با این حال اصرار آقای شیخالاسلامی در شرایطی که پشت پرده این طرح از زبان پرویز فتاح، وزیر نیروی دولت نهم به روشنی آشکار شده این علامت سوال را در ذهن ایجاد میکند که چه اصراری برای هزینه کردن منابع بانکها وجود دارد؟ شاید این ضربالمثل معروف که میگوید خرج که از کیسه دیگران بود حاتمطایی شدن آسان بود، برای این اصرار بیشتر نمود پیدا کند.
