علی بهزادی، از روزنامه نگاران قدیمی ایران، روز شنبه ۶ شهریور ۱۳۸۹ در سن ۸۵ سالگی در تهران درگذشت. مهم ترین دستاورد مطبوعاتی آقای بهزادی انتشار مجله سپید و سیاه از سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۸ و مجله دانستنیها در بعد از انقلاب بود.
بهزادی یکم فروردین سال ۱۳۰۴ در رشت متولد شده و در سال ۱۳۳۲ و بعد از بازگشت از تحصیلات در اروپا، مجله «سپید و سیاه» را منتشر کرد.
مجله سپید و سیاه در سال ۱۳۵۳ بعد از ۲۲ سال انتشار توقیف شد. اما بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷ آقای بهزادی مجددا انتشار این مجله را از سر گرفت.
در تابستان ۱۳۵۸ و در موج توقیف مطبوعات در ایران، مجله «سپید و سیاه» نیز برای همیشه توقیف شد و آقای بهزادی تحت تعقیب قرار گرفت.
ناصر تقوایی، کارگردان ایرانی و از دوستان نزدیک و بستگان آقای بهزادی، به بی بی سی فارسی گفت: «آقای بهزادی مدتی پنهانی زندگی می کرد و در بخشی از این دوران در خانه من زندگی می کرد. او بعد از مدتی وکیل گرفت و از اتهاماتش تبرئه شد.»
علی بهزادی در سال های بعد از انقلاب ایران نیز سعی کرد به کار مطبوعاتی بازگردد و این بار امتیاز مجله «دانستنیها» را به نام دخترش گرفت و آن را منتشر کرد.
آقای بهزادی پیش از مرگش گفته بود که در طول زندگی اش ۵۰ سال کار روزنامه نگاری کرده، ۴۰ سال در دانشگاه ها (دانشگاه علوم ارتباطات، دانشکده حقوق دانشگاه تهران و دانشکده شهربانی) تدریس کرده و سی و چند سال هم کار وکالت دادگستری کرده است.
از مهمترين آثار قلمی او میتوان از سه جلد کتاب شبهخاطرات او که به نوعی اتوبيوگرافی است ياد کرد که ماجرای آشنايی خود با شخصيتهای پرآوازه و معروف کشور و همچنين حوادثی که در طول ۳۰ سال دوران روزنامهنگاریاش اتفاق افتاده بود. اين کتاب با نثری زيبا و ساده و روان به رشتهی تحرير درآورده شده، امروزه يکی از منايع مهم تاريخ روزنامهنگاری محسوب میشود.
کلیه حقوق متعلق به سایت سی میل است
CopyRight 2012